اندازه گیری مهم ترین بخش هر تلاش علمی محسوب می شود. پژوهشگران هر رشته علمی بیشترین تلاش خود را صرف طراحی سنجه های مربوط و تولید ابزارهایی جهت بیان اندازه هر پدیده می نمایند تا از این طریق بر اعتبار رشته علمی خود بیافزایند. هر چند حسابداری از منظر صاحبنظران حرفه علم محسوب نمی شود اما چون ریشه در علم اقتصاد دارد و بسیاری از موضوعات آن علمی است پس باید تلاش نمود از این رقابت علمی عقب نماند و تأییدی قابل اتکا از استفاده کنندگان دریافت نمود. اندازه گیری در حسابداری از اهمیت فوق العاده ای برخوردار است و میتوان ادعا کرد که ستون فقرات حسابداری را تشکیل می دهد. نظام اندازه گیری مبتنی بر بهای تمام شده تاریخی و نظام اندازه گیری مبتنی بر ارزشهای جاری، دو نظام اندازه گیری است که حسابداری در اختیار دارد. هر یک مزایا و معایبی دارند که در این مکتوب شرح خواهیم داد در فصل اول این اثر به اهمیت اندازه گیری در علم و حسابداری پرداختیم. بیان نمودیم ارزش منصفانه مربوط ترین اطلاعات را در اختیار تصمیم گیرندگان قرار میدهد. وضع استاندارد بین المللی گزارشگری مالی ارزش منصفانه نشانی از تلاش حرفه جهت کسب مقبولیت و پایداری دانش حسابداری در مجامع علمی است. در فصل دوم استاندارد حسابداری ارزش منصفانه (استاندارد بین المللی گزارشگری مالی شماره ۱۳) را تفسیر نموده و نحوه بکارگیری آن را تشریح کردیم. و فصل سوم اثر را به تفسیر و بکارگیری استاندارد بین المللی حسابرسی ارزش منصفانه اختصاص دادیم
